4 Mar 2017 • Location : Pattaya
การเขียนข้าม chapter ไม่ได้หมายถึงเราลืมเรื่องราวจนเขียนไม่ได้ แต่บางครั้งความรู้สึกที่เริ่มจากติดลบ ก็ก้าวกระโดดสู่เรื่องราวที่ต้องจดจำโดยไม่รู้ตัว
เพราะคืนนั้น
คืนวันที่ 3 สู่คืนวันที่ 4
แอร์เย็นจัด ฉันให้เธอเขยิบมานอนข้างๆ
จากนอนข้างๆ กลายเป็นเอาขาพาดกัน
จากเอาขาพาดกัน กลายเป็นกอดกัน
จากกอดกัน กลายเป็นเธอนอนเล่นนิ้ว เล่นหู
จากเล่น กลายเป็น... ฉันเริ่มเกิดคำถามว่า ณ จุดนี้คืออะไร
มันคงเป็นจุดเริ่มต้น ที่กำลังจะเปลี่ยนผ่านไปสู่ความรู้สึกใหม่
คงไม่มีอะไรบรรยายได้ดีกว่า
ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว....
เรานอนเล่นกันจนตีสาม นอนไปตื่นเช้ามาเราก็ยังเล่นกัน
สิ่งเดียวที่คิดตอนนั้นคือยังไม่อยากไปไหน
ยังไม่อยากกลับไปความจริง
เหมือนอยู่ในความฝันของอะไรสักอย่าง
ที่ฉันตะหงิดๆ แต่ยังคงไม่รู้หัวใจตัวเอง.
Comments
Post a Comment