Skip to main content

Posts

Showing posts from September, 2017

Chapter 207 : อยากกอดเก็บเธอไว้ เพราะรู้ไม่นานเธอจะหายไป

ความสุขอยู่หนใด  ใจไม่เคยพบเจอ จนวินาทีนั้นที่เราพบกัน ช่างมีความหมาย ทุกครั้งที่เราพบกัน ทุกครั้งที่เธอยิ้มให้ อยากกอดเก็บเอาไว้ เพราะรู้ไม่นานเธอจะหายไป ความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้นทุกครั้งที่เรามีปัญหากัน มันเหมือนว่าเธอกำลังจะหลุดลอยไป อาการใจแตกสลายมันคือแบบนี้รึเปล่าก็คงไม่รู้ แตกสลายเพราะความรู้สึกผิดของตัวเอง แตกสลายเพราะความนิสัยเสียของตัวเอง แตกสลายที่ทุกสิ่งที่เราทำร้ายคนอื่น ตอนนี้มันกลับมาทำร้ายตัวเอง แตกสลายที่ในความกลัวว่าเราอาจจะคว้าบางสิ่งที่กำลังจะหลุดลอยไปไม่ได้ คงทำได้แค่ร้องไห้แหละ ร้องไห้ให้หัวใจไม่เจ็บไปมากกว่านี้ รอให้ทุกอย่างเยียวยา อาจจะโชคชะตา หรือสติ ไม่รู้อย่างไหนก่อนกัน จะทำให้ความสุขของ 'เรา' ชัดเจนขึ้นมา

Chapter 177 : เมื่อเส้นทางได้พาให้เราห่างกัน , ถ้ามีวันไหนหนทาง นำเธอกลับมา ถ้าเธออ่อนล้า กลับมาที่ทางแยกนี้

คนเรามักจะมีทางแยกเสมอ ทางแยกที่มักจะมีเส้นทางให้เลือก 2 ทาง, บางครั้ง 3, บางครั้ง 4 เราไม่เคยรู้ว่าหาทางข้างหน้าเป็นยังไง เรามักเห็นเมฆหมอกขมุกขมัว บดบังทางเอาไว้ บางครั้งเราเลือกทางที่หนึ่ง เราแค่เดินฝ่าเมฆหมอกไปเพียงสักพัก ข้างหน้าก็ได้พบทิวทัศน์งดงาม แต่หลังทิวทัศน์งดงามอาจจะผาสูงชันที่เราต้องปีนต่อไปอย่างยากลำบาก บางครั้งเราเลือกทางที่สอง เราต้องเผชิญควันร้ายแรง ที่ต้องเสียหยดน้ำตาไปมากมาย แต่เมื่อผ่านมันไป มันอาจจะสวยงาม เรียบง่าย และสงบสุข ทว่าเราไม่เคยรู้หรอกว่าเมื่อเดินเข้าไปแล้ว จะเป็นอย่างไรต่อไป เดินเข้าไปจะเจอทางแยกอีกมากแค่ไหน และอีกนานแค่ไหนกว่าหมอกควันจะผ่านพ้นไป สุดท้าย เราต่างต้องเลือกทางที่จะเดินต่อ และเผชิญกับหมอกควัน มีหวังว่าสักวัน ท้องฟ้าสดใสยังรอ 'เรา' อยู่