Chapter 177 : เมื่อเส้นทางได้พาให้เราห่างกัน , ถ้ามีวันไหนหนทาง นำเธอกลับมา ถ้าเธออ่อนล้า กลับมาที่ทางแยกนี้

คนเรามักจะมีทางแยกเสมอ
ทางแยกที่มักจะมีเส้นทางให้เลือก 2 ทาง, บางครั้ง 3, บางครั้ง 4
เราไม่เคยรู้ว่าหาทางข้างหน้าเป็นยังไง
เรามักเห็นเมฆหมอกขมุกขมัว บดบังทางเอาไว้

บางครั้งเราเลือกทางที่หนึ่ง
เราแค่เดินฝ่าเมฆหมอกไปเพียงสักพัก ข้างหน้าก็ได้พบทิวทัศน์งดงาม
แต่หลังทิวทัศน์งดงามอาจจะผาสูงชันที่เราต้องปีนต่อไปอย่างยากลำบาก

บางครั้งเราเลือกทางที่สอง
เราต้องเผชิญควันร้ายแรง ที่ต้องเสียหยดน้ำตาไปมากมาย
แต่เมื่อผ่านมันไป มันอาจจะสวยงาม เรียบง่าย และสงบสุข

ทว่าเราไม่เคยรู้หรอกว่าเมื่อเดินเข้าไปแล้ว จะเป็นอย่างไรต่อไป
เดินเข้าไปจะเจอทางแยกอีกมากแค่ไหน
และอีกนานแค่ไหนกว่าหมอกควันจะผ่านพ้นไป

สุดท้าย เราต่างต้องเลือกทางที่จะเดินต่อ
และเผชิญกับหมอกควัน มีหวังว่าสักวัน ท้องฟ้าสดใสยังรอ 'เรา' อยู่