Be Our Love.

9 Mar 2017 • Location : Condo ไม่รู้ต้องโทษใคร... โทษความปากหนัก ที่เมื่อวันพุธไม่ยอมให้แฟนมานอนห้อง กลับขับรถไปส่งบ้านแทน โทษฝนฟ้าบรรยากาศที่พูดเฉยว่า วันพฤหัสมานอนห้องสิ แม้จะมีข้ออ้างว่าให้มาทำผม วันพฤหัสที่ 9 มีนา เรานอนเล่น เม้ามอยท์กัน และกำลังจะหลับ  เรานอนหันหน้ามองกัน ด้วยวินาทีนั้น ความทรงจำเพียงวูบเดียว ที่ฉันแทบไร้สติ ที่เธอก้มลงมา มันเหมือนปลดล็อคของความข้องใจทุกอย่าง สุดท้าย เราสองคนก็คิดเหมือนกันใช่ไหม.

Week 2 of Mar 2017 • Location : Condo, โชคดีติ่มซำ, มนต์นมสด ช่วงเวลาหลังจากกลับพัทยา เรายังคงคุยกันต่อเนื่องๆ แต่เพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังกลับมาที่ฉันเริ่มเอะใจว่า มันมีอะไรแปลกไปนะ?!? ฉันเริ่มรู้สึกว่า เหย นี่มันใช่การเล่นกันเหรอ ฉันเริ่มรู้สึกว่า เหย นี่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่ ฉันเริ่มรู้สึกว่า เหย นี่เราจะชอบเขาจริงจังแล้วใช่ไหม แม้ว่าปากจะยังพูดคุย ชวนไปกินข้าวตามปกติ  จริงจริงก็..... แค่รู้สึกหิวตอนสามทุ่ม เลยโทรคุยเพื่อออกไปกินติ่มซำที่อีกฟากของเมือง แค่ดราม่าเรื่องครอบครัวเลยอยากชวนไปเดินเล่นสะพานปิ่นเกล้า แค่คิดเหี้ยอะไรไม่รู้ว่าไม่อยากกลับ และไม่อยากแยกจาก ก็วนไปซื้อแมคโดนัลถึงสตรีวิทยา แค่เขาเอ่ยปากว่า ไปนอนห้องก็ได้นะ ดึกแล้ว... ก็ไม่อยากไปส่งบ้าน  ทั้งหมดทั้งมวล ก็พยายามหักใจว่า เหย อย่าถลำไปมากกว่านี้เลย ทั้งหมดมันแค่เล่นๆ ทั้งคำพูด การกระทำที่เรามีมาตลอด ทุกครั้งเราก็ปฏิเสธกัน และปฏิเสธคนรอบข้างที่แซวได้อย่างมั่นอก มั่นใจ 'ถ้าเล่นไป จนไม่มีใครเอาเค้า จะรับผิดชอบเค้าป่าวเนี่ย' ประโยคที่เธอพูด และอยากตอบไปเหลือเกินว่า 'ให้...

4 Mar 2017 • Location : Pattaya การเขียนข้าม chapter ไม่ได้หมายถึงเราลืมเรื่องราวจนเขียนไม่ได้ แต่บางครั้งความรู้สึกที่เริ่มจากติดลบ ก็ก้าวกระโดดสู่เรื่องราวที่ต้องจดจำโดยไม่รู้ตัว เพราะคืนนั้น คืนวันที่ 3 สู่คืนวันที่ 4  แอร์เย็นจัด ฉันให้เธอเขยิบมานอนข้างๆ  จากนอนข้างๆ กลายเป็นเอาขาพาดกัน จากเอาขาพาดกัน กลายเป็นกอดกัน จากกอดกัน กลายเป็นเธอนอนเล่นนิ้ว เล่นหู จากเล่น กลายเป็น... ฉันเริ่มเกิดคำถามว่า ณ จุดนี้คืออะไร มันคงเป็นจุดเริ่มต้น ที่กำลังจะเปลี่ยนผ่านไปสู่ความรู้สึกใหม่ คงไม่มีอะไรบรรยายได้ดีกว่า ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว.... เรานอนเล่นกันจนตีสาม นอนไปตื่นเช้ามาเราก็ยังเล่นกัน  สิ่งเดียวที่คิดตอนนั้นคือยังไม่อยากไปไหน ยังไม่อยากกลับไปความจริง เหมือนอยู่ในความฝันของอะไรสักอย่าง ที่ฉันตะหงิดๆ แต่ยังคงไม่รู้หัวใจตัวเอง.

3 March 2017 • Location : สวนสัตว์เปิดเขาเขียว แพลนนี้ถูกวางไว้แบบไม่ตั้งใจ ความไม่ตั้งใจที่จู่ๆ เหมือนกลายเป็นจุดเริ่มอะไรหลายๆ อย่าง มันเป็นทริปต่างจังหวัดครั้งแรกที่เราตั้งใจจะไปด้วยกัน, ทั้งที่ตั้งใจจะออกแต่เช้าหลังจบเรื่องเล่าเช้านี้ แต่ก็เกิดเหตุฉุกละหุก ต้องทำงานจนกว่าจะได้ออกก็บ่าย จากความตั้งใจสู่เขาคิชกูฎ กลายเป็นสวนสัตว์  จุดเริ่มต้นที่ทำให้เรารู้จักกันดีขึ้นตั้งแต่นั่งรถ เที่ยวในสวนสัตว์ จุดเริ่มต้นที่เราเหมือนกันหลายอย่างอย่างไม่น่าเชื่อ จุดเริ่มต้นของการเดินจับมือ โดยที่ฉันเองก็ยังไม่คิดอะไร แต่รู้สึกว่าต้องเดินจับมือ จนทุกวันที่เรารู้สึกว่าต้องจับมือกันตลอดตั้งแน่นั่งรถ ยันเดินถนน เย็นวันนั้นเราไปพักที่พัทยา แพคเกจเพิ่มราคา แล้วได้อัพเกรดห้อง ได้กินบาร์ไม่อั้นในช่วงเวลา ทำให้ฉันยอมสละการว่ายน้ำสระที่เคยร้องขอ มาเป็นบุฟเฟ่ต์แอลกอฮอล์แบบสนใจโลกใดใด เชื่อว่าแอลกอฮอล์เองก็เป็นจุดเริ่มต้นของหลายอย่าง ที่ทำให้ฉันเปิดใจ แต่ก็ยังคงไม่คิดอะไร... เกินเลยของจุดเริ่มต้น พูดได้เพียงว่า แต่เธอเป็นความจริงใจ ฉันจริงใจเสมอ...

6 April 2017 • Location : เธอ in Bangkok, ฉัน in Seoul ไม่รู้ว่าต้องเสียน้ำตาให้ความรักมากแค่ไหน แต่เชื่อว่าตราบใดที่มีน้ำตา ความรู้สึกฉันยังคงอยู่ตรงนั้น นับตั้งแต่วันแรก ฉันอ่อนไหว หลั่งน้ำตาโดยไม่รู้เหตุผล และวันนี้ฉันก็ไม่รู้เหตุผลของมัน โกรธ เกลียด รัก คิดถึง น้อยใจ ,  ทุกอย่างมันคงรวมๆ กัน. หรือเพราะเมนส์มานะ?!? พูดได้เลยว่าร้องไห้มากที่สุด  ร้องคนเดียว  ต้องแอบร้อง โดยที่ไม่รู้เหตุผลเหมือนกัน แต่พอเวลาผ่าน เมื่อสติกลับมา เหตุผลของทุกสิ่ง มันอาจจะเป็นแค่เพราะสิ่งๆ เดียวก็ได้ เพราะรัก ได้ยินไหม?

Week ที่ 4 ของเดือน กุมภาพันธ์ • Location : ในไลน์, Yale คนเราจะเริ่มโทรหากันเพราะอะไร เพื่อนกัน, สนิทกัน, เม้าท์มอยกัน เรื่องหลักของบทสนทนานั้นไม่มีอะไรนอกการท่องเที่ยว นินทา เรื่อยเปื่อย แค่รู้สึกว่าคุยไปเรื่อยๆ เพลินดี จาก 1 ชม. กลายเป็น 2 ชม. โดยไม่รู้ตัว และโหยหาการเจอหน้ากัน โดยไม่รู้ตัว ฉันไม่มีเพื่อนดูหนัง เรียกเขา เขาก็มา ฉันไม่มีเพื่อนกินข้าว เรียกเขา เขาก็มา ฉันแค่อยากเรียกเขา เขาก็มาอยู่ตรงหน้า การโทรกลายเป็นการต้องหาทางเจอ จากที่ฉันไม่คิดอะไรตอนคุย งานเยลเริ่มทำตัวติดกับเขาโดยไม่รู้ตัว แล้วเราก็นัดกันไปดูดาว เพราะเขาอยากดู ฉันตอบรับ เพราะฉันก็อยากดูดาว กับ เธอ.

11-13 Feb 2017 • Location : นั่งเล่น, เขาใหญ่ ไม่รู้เพราะอะไร... เราเล่นกันโดยไม่ตะขิดตะขวงใจ เราแกล้งกันโดยฉันไม่ได้รำคาญ เรานั่งเม้าท์กันโดยไม่รู้สึกเหนื่อย นั่นแหละ! ขีดความสัมพันธ์มันคงเกินมาถึงจุดที่เป็นห่วงโดยไม่รู้ตัว ในความคิดนั้นคือ  อากาศหนาว เป็นห่วงที่เขาบ่นหนาว เลยกอดให้อุ่นได้อย่างสนิทใจ, อากาศหนาว เป็นห่วงที่เขามือเย็น เลยจับมือมากุมได้อย่างสนิทใจ, แม้แต่ตอนกลางคืนที่ฉันกำลังหลับตาลง  มีเสียงโวยวายของปัญหาขึ้นมา เขาวิ่งไปช่วยเหลือ ฉันจำได้ว่าเสียงเขาเป็นเสียงสุดท้ายในความทรงจำของคืนนั้น ขีดความสัมพันธ์ของความเป็นห่วงมันเลยมาถึงจุดที่ 'เธอจะกลับบ้านยังไง' นั่นแหละ! ไปส่งบ้านครั้งแรก ไปกินข้าวข้างนอกด้วยกันครั้งแรก ไปดูหนังด้วยกันครั้งแรก เมื่อไหร่ที่อยู่ใกล้เธอ รู้สึกไม่อยากจากไปไหน. เมื่อไหร่ที่อยู่ห่างเธอ คิดเสมอว่าเมื่อไหร่จะได้ทำงานกันอีก.